Giresun Simidi, Karadeniz Bölgesi’nin Giresun iline özgü; yüzyıllardır geleneksel yöntemlerle üretilen, Giresun mutfak kültürünün en karakteristik örneklerinden biri olarak kabul edilen ve yöre halkı tarafından önemsenen bir simit çeşididir. Bu simit, yaygın simit türlerinden farklı olarak susam kullanılmadan hazırlanır; pekmezle kazandığı koyu rengi ve sert dokusuyla Türkiye’deki diğer simit türlerinden belirgin biçimde ayrışır. Giresun simidi, yalnızca bir sokak yiyeceği değil, aynı zamanda kentin tarihsel belleğini, üretim alışkanlıklarını ve gündelik yaşam pratiklerini yansıtan kültürel bir simgedir.

Giresun simidinin kökeni, Giresun ve çevre ilçelere dayanmaktadır. Tahmini olarak 400–500 yıllık bir geçmişe sahip olduğu düşünülen simit, geçmişte köy fırınlarında daha iri ve kalın formda üretilirken zaman içerisinde bugünkü ince ve daha küçük formlu hâlini almıştır. Karadeniz’de yaygın olarak kullanılan ekşi maya ve taş fırın geleneği, Giresun simidinin hazırlanması ve pişirilmesinde de bölgesel üretim kültürünün izlerini taşımaktadır. Yörede uzun süre tok tutması ve geç bayatlamasıyla bilinen simidin, bu özellikleri sayesinde zorlu koşullarda dahi saklanabildiği için sıklıkla tercih edildiği görülmektedir.

Giresun simidinin temel malzemeleri un, su, tuz, maya (çoğunlukla ekşi maya) ve pekmezdir. Simitler şekillendirildikten sonra önce kaynar suda kısa süreli haşlanır; ardından pekmezli suya batırılarak taş fırında pişirilir. Bu işlem, simidin hem karakteristik koyu rengini almasını hem de kendine özgü, hafif tatlı ve yoğun aromasını kazanmasını sağlar. Susam kullanılmaması ise Giresun simidini Anadolu’daki pek çok simit çeşidinden ayıran temel farklardan biri olarak kabul edilmektedir.

İdeal pişirme yöntemi, taş fırında yüksek ısıda ve kısa sürede pişirmedir. Bu sayede simidin dışı sert ve gevrek, içi ise nispeten yoğun bir yapı kazanır. Giresun simidi, gündelik yaşamda kahvaltılarda, çay saatlerinde ve sokak tüketiminde yaygın biçimde yer almaktadır. Belirli bir bayram ya da törenle sınırlı olmamakla birlikte, kente gelen misafirlere ikram edilen yöresel ürünlerden biridir. Günümüzde yerel fırınlarda üretimi yoğun biçimde sürmekte ve kentte tüketimi oldukça yaygınlaşmaktadır. Simit, Giresun’un gastronomik kimliğinin önemli bir parçası olarak kabul edilmekte; yerel mutfak mirasının korunması ve tanıtılmasında sembolik bir rol üstlenmektedir.