Süryaniler tarafından Hz. İsa’nın vaftiz edilişini anmak için düzenlenen önemli Hıristiyan bayramı.

Bir grubun ya da kişinin hayvan, bitki, nadiren bir nesneye dinsel, büyüsel, mistik duygular yüklemesi ve bu duygularla bağlanması durumu.

Kilise tarihinin başlangıcı sayılan ve Hristiyanlığın temellerinin atıldığı toplantı.

325 yılında İznik’te kabul edilen Dünyadaki kiliselerde okunan dua.

Hristiyanlığın farklı mezhep geleneklerinde değişen uygulamalara sahip olsa da genel olarak Tanrı’ya yönelik örnek bir iman, ahlâk ve kutsallık yaşamıyla öne çıkan kişilere verilen unvan.

Her yıl 13 Aralık’ta, Gregoryen takvimine göre yılın en kısa günü olan kış gündönümünde, özellikle İskandinav ülkelerinde (Danimarka, İsveç ve Norveç) kutlanan dini bayram.

Hristiyanlık geleneğinde Meryem Ana'nın yaşamına ilişkin önem arz eden olayların kilise tarafından belirlenen günlerde ibadetler ile kutlanıp anılması.

Hristiyanlıkta aziz/azize kavramını etimolojik ve teolojik yönleriyle ele almakta; agios ve sanctus kavramları üzerinden kutsallığın anlamını ve Katolik, Ortodoks ve Protestan geleneklerdeki farklı yorumları.

Halk kültüründe geçiş dönemleri ve kutsal zaman-mekân etrafında örgütlenen; sembolik eylemlerle icra edilerek toplumsal düzeni ve kültürel sürekliliği sağlayan geleneksel uygulamalar bütünü.

İsrailoğulları’nın Firavun’un zulüm ve baskıları altındaki Mısır’dan Musa önderliğinde çıkışlarını ve bu süreçte çölde mayasız ekmek tüketmelerini anmak amacıyla 15 Nisan tarihinde kutlanmaya başlanan bayram.

Orta Asya kökenli Türk ve Moğol topluluklarında görülen, gök tanrısı Tengri merkezli, doğa ve atalarla bağlantılı şamanik unsurlar içeren geleneksel inanç sistemi.