Sadi Diren, 1927 yılında İstanbul’da doğdu. Bir süre hukuk eğitimi aldıktan sonra sanat alanına yöneldi. 1953’te İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi (MSGSÜ) Seramik Bölümü’nden mezun olan Diren, 1955’te Almanya’da seramik alanında çalışmalar yaptı. Eğitimini tamamladıktan sonra hem sanayi hem de akademik alanda çalışarak seramik üretimi ve eğitimi konusunda deneyim kazandı. Türkiye’ye döndükten sonra çeşitli akademik görevlerde bulundu ve genç sanatçılara rehberlik etti (Salt Research; IMOGA Museum).

Sadi Diren, seramik sanatında Türkiye’nin önde gelen isimlerinden biridir. Yaşamı boyunca seramik üretimini, akademik çalışmaları ve endüstriyel uygulamaları bir arada sürdürmüş; bu alanlarda deneyim kazanmış ve yöneticilik yapmıştır (Anılanmert T.Y.). Sanatını ve yaşamını dengede tutan bir yaklaşım benimseyerek özgün ve yenilikçi bir yaratım süreci izlemiş; akademik çalışmaları ve yöneticilik deneyimleriyle Türkiye’de seramik alanındaki bilgi birikiminin yayılmasına katkı sağlamıştır (Sadi Diren’in Sanatçı Kişiliği Üzerine 2021).

Diren, malzeme ile ilişkisini her zaman sadelik ve malzemenin özüne saygı temelinde kurmuştur. Seramik tornasında çalışırken malzemenin kendi karakterini ön plana çıkaran Diren, ustalıkla uyguladığı teknikleri içgüdü ve kişisel anlayışıyla harmanlayarak eserlerine hem teknik hem de görsel bir zenginlik katmıştır (Uğur 2020).

Sanatçı, Anadolu’nun zengin tarihî ve kültürel birikiminden ilham almış; antik yerleşimlerden, arkeolojik kalıntılardan ve eski uygarlıkların sanatsal mirasından beslenerek eserlerinde modern bir yorum ortaya koymuştur. Seramiklerinde mitolojik temalar, taş işçiliği geleneği ve eski uygarlıklardan izler belirgin biçimde görülmektedir (Çirkin Uyanık 2022).

Diren, Türkiye’de ve uluslararası platformlarda 35 kişisel sergi açmış; ayrıca çok sayıda grup sergisinde eserlerini sergilemiştir. Yapıtları Almanya, İtalya ve Türkiye’deki müze ve koleksiyonlarda yer almaktadır. 1960’lı ve 1970’li yıllarda mimari kaplama ve sanatsal duvar panoları üretmiş; bu çalışmalar oteller, bankalar, PTT binaları ve konutlarda sıkça tercih edilen öğeler hâline gelmiştir. Öne çıkan eserleri arasında Strasbourg Avrupa Konseyi Binası (1960), İstanbul Manifaturacılar Çarşısı, Ankara Cumhurbaşkanlığı Köşkü, Atatürk Kültür Merkezi, Marmara Otelleri, Ankara Sermaye Piyasası Binası, İstanbul Üniversitesi Sosyal Tesisleri ve Fitaş Sineması sayılabilir (Anılanmert T.Y.).

Sanatçının çalışmaları, seramik sanatını hem akademik ortamda hem de endüstriyel uygulamalarda ileri taşımış ve genç kuşak sanatçılar için ilham kaynağı olmuştur. Malzemeye gösterdiği özen ile Anadolu’nun kültürel mirasından beslenen estetik yaklaşımı, Türk seramik geleneğini zenginleştirmiş; Diren’in teknik ve estetik anlayışı, çağdaş Türk seramik sanatında önemli bir referans noktası olarak kabul edilmiştir.