Bir kültür varlığımız olarak Yücel Paşmakçıyı uğurlarken:

Türk Halk Müziği bu…

Hiç durur mu?.

Ta…. Geçmişten gelip geleceğe yol aldığında günümüzde soluklanırken, Baktı ki; Türk Halk Müziğini koruyan, kollayan, yayımlayan ve ayrık otlarından temizlemeye çalışan Bir emekçisi var.Bu türkü emekçisi

Saz sanatçısıydı. Topluluk  şefi idi. Derlemeciydi. İstanbul Radyosu Türk Halk Müziği şube müdürüydü. Repertuvar kurulu başkanı ve üyesi idi.Daha sonra TRT Müzik Dairesi başkanıydı. İTÜ Türk Müziği Devlet Konservatuvarı kurucuları arasındaydı ve konservatuvarda ana sanat başkanlığı, halk müziği ile ilgili derslerin hocalığını yaptı.  Sayısız öğrenci yetiştirdi. Türkülere olan sevgisi kadar, hatta daha da fazla saygısı, saygı sözcüğüne değer katacak kadar büyüktü.

Bir mayın kadar sessizdi.  Ta ki ; üzerine basılıncaya kadar. Doğru bildiğinden asla ödün vermezdi.  Türk Halk Müziğine taraftı ama sanatçılara karşı tarafsız davranırdı.  Adildi.

Türkülerin soluklandığı günümüzde düşünüyorumda   halk müziğimizden hocaların hocası Nida Tüfekçi ve Yücel Paşmakçı’yı çıkarırsak elde ne kalırdı acaba?…

Nezaket ve nezahat timsali olarak, hocam, şefim, meslektaşım olarak Yücel Paşmakçı için ne diyebilirim ki..

Türküler bir yanda, sazlar bir yanda kahrolarak büyük bir yas içindeler. Tıpkı diğer değerlerini uğurlarken yaptıkları gibi, Türküler gidişini görmesinler diye gözlerini bağlamışlar.
Sevgi ve saygı sözcüleri sizleri ifadede aciz kaldıkları için mahcubiyet içindeler.

En kısa zamanda buluşmak üzere hoşça kal büyük hoca…

Prof. Dr. Can Etili